SAIZ* ★　サガン

อืมมม อัพบลอคตอนตีหนึ่งนี่ก็เป็นอะไรที่ไม่เลวนะ สมองว่าง เวิ่นอะไรได้มากกว่าปกติ

วันนี้ก็เป็นวันธรรมดาอีกวันนึงที่เราปล่อยมันให้ผ่านไปแบบไม่มีประโยชน์อะไรเลย

จะสอบวัดระดับภาษาญี่ปุ่นเอนสองอยู่แล้ว แต่ไม่คิดจะอ่านหนังสือด้วยซ้ำ 555

บางทีก็อยากจะหาอะไรทำบ้าง แต่พอนึกจะทำทีไรก็ขี้เกียจไปซะทุกที

ชีวิตเรื่อยๆ เอื่อยๆ นี่มันช่างน่าเบื่อจริงๆนะ

แต่อีกไม่นานก็เปิดเทอมแล้ว เปิดไปคงมีอะไรให้ทำเยอะแน่ๆ ทั้งเทสย่อย รายงาน เฮ้ออ

ปีสามเทอมสองแล้วเหรอเนี่ย เทอมหน้าก็ปีสี่แล้วนะ

ใจหายจัง ยังจำความรู้สึกที่เข้าเป็นเฟรชชี่ใหม่ๆได้อยู่เลย

เดินทัวร์คณะกับรุ่นพี่ งานรับน้อง ทุกๆอย่าง ปีหน้าจะไม่มีพี่ๆแล้วนะ เราต้องกลายเป็นพี่ใหญ่เสียเอง

รู้สึกว่า.....เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆ ไวจนทำให้เรื่องบางอย่างกลายเป็นอดีต

อดีตที่ไม่ได้หวานอย่างที่คิดตามนิยายเพ้อฝันของเด็กสาวทั่วไป

แต่.....มันกลับมีค่าให้จดจำอย่างมากมาย

เสียงของเธอ กลิ่นของเธอ

ที่ที่เราพบกันครั้งแรก สายตาของเธอ

รอยยิ้มของเธอ ที่ที่เราไปด้วยกัน

น้องสาวและพี่ชายคนพิเศษ

วันเก่าๆ ฉันยังจำได้เสมอ :)

คิดถึง นี่คงเป็นความรู้สึกเดียวที่บอกได้

ไม่รู้เหมือนกันว่าคิดถึงเธอในฐานะอะไร

มันเปราะบางและแผ่บเบาเกินไปกว่าที่จะเป็นความรัก ไม่ใช่คำนั้น

คงเป็นความรู้สึกที่อธิบายออกมาไม่ได้

แต่รู้ว่ามันสำคัญ เธอสำคัญสำหรับฉัน :)